Wykorzystanie materiałów pochodzących z rozbiórek i demontażu dawnych obiektów wiąże się z koniecznością uwzględnienia ich wcześniejszego przeznaczenia. Elementy, które przez sporo lat pełniły funkcję części budynku, mogą mieć inne właściwości niż surowiec pochodzący z obowiązującej produkcji. Drewno z odzysku występuje w różnych postaciach, od grubych belek stropowych i więźby dachowej po deski podłogowe, fragmenty drzwi czy elementy konstrukcji ściennych.

Każdy z owych materiałów ma odmienną historię i wymaga osobnej oceny. W trakcie demontażu ważne jest zachowanie możliwie dużych fragmentów bez dodatkowego uszkadzania powierzchni. Nie zawsze udaje się to osiągnąć, szczególnie gdy połączenia były zrobione przy użyciu starych gwoździ, klejów albo zapraw. Sposób odzyskiwania elementów ma później wpływ na ich wymiary, wygląd i zakres możliwej obróbki. Warto również pamiętać, że drewno pochodzące z różnorakich budynków może różnić się gatunkiem, sposobem sezonowania a także stopniem naturalnego zużycia.

Przy ocenie materiału ważne jest ustalenie, które ślady powstałe podczas użytkowania mają znaczenie wyłącznie wizualne, a które wskazują na rzeczywiste osłabienie struktury. Stare drewno może mieć otwory po dawnych mocowaniach, miejscowe pęknięcia, ślady cięcia ręcznego czy nierównomierne przebarwienia. Takie cechy nie muszą samoczynnie oznaczać, że element nie nadaje się do dalszego użycia (sprawdź również: bardage en pin). Przeciwnie trzeba jednak traktować uszkodzenia spowodowane długotrwałym zawilgoceniem, rozkładem biologicznym lub działalnością szkodników. W sytuacji belek i innych części konstrukcyjnych konieczne jest sprawdzenie ich rzeczywistej wytrzymałości, a nie tylko ocena powierzchni. Kłopotem mogą być także pozostałości dawnych impregnatów i farb, których skład nie zawsze jest kojarzony. Przed szlifowaniem lub cięciem warto ustalić, z jakimi powłokami ma się do czynienia. Ma to znaczenie zarówno dla sposobu prowadzenia prac, jak i późniejszego przeznaczenia odzyskanego materiału.

Zmieniające się podejście do projektowania budynków powoduje, że materiały z różnorakich okresów coraz częściej pojawiają się w jednej przestrzeni. Stare drewno w nowoczesnej architekturze może pełnić funkcję dekoracyjną, użytkową lub konstrukcyjną, zależnie od jego parametrów i wymagań projektu. Przykładem jest wykorzystanie dawnych belek jako widocznych elementów stropu, desek rozbiórkowych do wykończenia ścian czy fragmentów drewna w zabudowie meblowej. W takich realizacjach ważne jest zachowanie odpowiednich proporcji. Zbyt duża liczba elementów o wyraźnie zużytej powierzchni może sprawić, że wnętrze będzie wyglądało ciężko, dlatego często łączy się je z prostymi formami i jednolitymi płaszczyznami (więcej informacji: madera recuperada). W architekturze zewnętrznej należy jednak uwzględnić wpływ promieniowania słonecznego, opadów i wahań temperatury. Materiał zastosowany na elewacji pracuje inaczej niż drewno znajdujące się wewnątrz budynku. Różnice te wpływają na dobieranie zabezpieczeń, sposób mocowania a także potrzebę pozostawienia odpowiednich szczelin.

Osobnym zagadnieniem jest implementację odzyskanych elementów do wymiarów współczesnych projektów. Dawne deski i belki na prawdę bardzo często mają niestandardowe przekroje, a ich długość może być ograniczona przez sposób wcześniejszego montażu albo uszkodzenia powstałe w trakcie demontażu. W efekcie projektowanie z wykorzystaniem takiego materiału wymaga uwzględnienia dostępnych wymiarów już na etapie planowania. Nierzadko należy przemienić rozstaw elementów, podzielić większą powierzchnię na mniejsze fragmenty lub zastosować dodatkowe połączenia. Znaczenie ma także różnorodność kolorystyczna. Wręcz deski pochodzące z jednego obiektu mogą posiadać odmienne odcienie, zależnie od miejsca, w którym były zamontowane, oraz stopnia ich kontaktu ze światłem i wilgocią. Ujednolicenie powierzchni nie za każdym razem jest możliwe bez usunięcia znacznej części warstwy zewnętrznej. Z tego względu zakres obróbki powinien wynikać z założonego efektu i stanu poszczególnych elementów, a nie z potrzeby nadania wszystkim identycznego wyglądu.

Dodatkowe informacje: old timber.