W trakcie organizowania aktywności fizycznej dla najmłodszych istotne jest określenie, jakie kwalifikacji mają być rozwijane i w jaki sposób będą dobierane ćwiczenia. Nie każda metoda ruchu wymaga takiego samego przygotowania. Część aktywności opiera się na powtarzalnych ruchach, inne wymagają zapamiętywania układów, utrzymywania równowagi albo kontrolowania ciężaru swojego ciała.
Zajęcia ruchowe dla dzieci mogą łączyć kilka rodzajów ćwiczeń, dzięki czemu uczestnicy poznają różne sposoby pracy z ciałem. W praktyce ważne jest natomiast zachowanie odpowiednich proporcji między zadaniami wymagającymi wysiłku a ćwiczeniami o mniejszej intensywności. Dziecko nie za każdym razem potrafi we własnym zakresie oszacować, kiedy jest zmęczone na tyle, że zaczyna wykonywać ruchy niedokładnie. Widoczne trudności z utrzymaniem pozycji, skracanie ruchu czy kłopoty z zachowaniem równowagi mogą wskazywać na potrzebę zmiany ćwiczenia. Ważne jest także uwzględnienie przerw i czasu potrzebnego na przyswojenie nowych kwalifikacji. Zbyt duża liczba obowiązków wykonywanych podczas jednego spotkania może utrudniać skupienie się na prawidłowej technice.
Wśród różnorakich form aktywności występują też ćwiczenia wykorzystujące podwieszane przyrządy. Akrobatyka powietrzna obejmuje ruchy wykonywane w głównej mierze na szarfach i obręczach, a jej nauka wymaga poznania zasad korzystania ze sprzętu (sprawdź: zajecia na kole). Poszczególne elementy różnią się poziomem trudności, sposobem chwytania oraz stopniem zaangażowania mięśni. Np w trakcie zwisu uczestnik musi utrzymywać odpowiednią pozycję barków i kontrolować napięcie tułowia. Przy zmianie ułożenia ciała dochodzi natomiast konieczność właściwego przeniesienia ciężaru. Z praktycznego punktu widzenia istotne jest rozdzielenie nauki poszczególnych czynności. Najpierw trzeba opanować sposób wejścia na przyrząd i utrzymania podstawowej pozycji, a dopiero w późniejszym czasie przechodzić do bardziej złożonych ruchów. Nie wszystkie elementy można wprost przenosić między różnymi rodzajami sprzętu. Całkiem inaczej pracuje się na miękkiej szarfie, a całkiem inaczej na sztywnej obręczy. Różnice dotyczą zarówno chwytu, jak i sposobu podparcia ciała. Dodatkowym zagadnieniem pozostaje dobór wysokości zawieszenia oraz kontrola stanu technicznego wszystkich elementów mocujących.
Ruch przy muzyce stanowi osobną kategorię aktywności, w której oprócz sprawności fizycznej istotne są rytm i pamięć ruchowa. Szkoła tańca może realizować programy obejmujące różnorodne style, od podstawowych układów tanecznych po ćwiczenia wymagające większej precyzji i sprawdzeniu postawy. Dzieci uczą się rozpoznawania tempa, wykonywania ruchów w określonej kolejności oraz dostosowywania ich do muzyki. Podczas nauki choreografii w pewnych przypadkach uczestnik zapamiętuje kroki, ale ma trudność z zachowaniem odpowiedniego kierunku albo synchronizacją ruchów rąk i nóg. W takich przypadkach układ można podzielić na krótsze fragmenty. Niektóre programy obejmują też elementy ćwiczeń przy rurze pionowej. Pole dance dla dzieci to forma aktywności, której zakres powinien być dostosowany do wieku i rozwoju fizycznego (zobacz również: pole dance dabrowa gornicza). Realizowane zadania mogą obejmować podstawowe chwyty, obroty przy kontakcie z podłożem oraz proste pozycje. Nie trzeba zakładać, że figury przeznaczone dla dorosłych będą odpowiednie dla młodszych osób. Szczególnej uwagi wymagają ćwiczenia z oderwaniem nóg od podłoża a także ruchy mocno obciążające ręce i barki. Ich wybieranie powinien wynikać z rzeczywistych kwalifikacji uczestnika, a nie jedynie z jego wieku czy chęci utworzenia dokładnie sprecyzowanej figury.
W sytuacji treningu na kole akrobatycznym ważną rolę odgrywa poznanie sposobu poruszania się po sztywnej konstrukcji. Aerial hoop dla dzieci obejmuje ćwiczenia realizowane na metalowej obręczy zawieszonej na właściwym mocowaniu. Uczestnicy poznają w głównej mierze pozycje siedzące, zwisy oraz proste przejścia, które wymagają zmiany punktów podparcia. Każda z owych czynności wiąże się z innym rozłożeniem ciężaru ciała. Podczas wykonywania pozycji siedzącej istotne jest prawidłowe ułożenie nóg, natomiast przy zwisie większe znaczenie ma sposób chwytania obręczy i praca mięśni ramion. Kontakt z metalową powierzchnią może powodować miejscowy ucisk, dlatego znaczenie ma też dobry strój, który nie ogranicza ruchów i uwzględnia charakter wykonywanych ćwiczeń. W trakcie zajęć należy kontrolować nie tylko i wyłącznie technikę, niemniej jednak również stan sprzętu i przygotowanie przestrzeni pod obręczą. Materace, mocowania a także wysokość zawieszenia muszą odpowiadać rodzajowi wykonywanych zadań. Nie powinno się pomijać też czasu regeneracji. Powtarzanie tych samych chwytów przy zwiększającym się zmęczeniu może prowadzić do utraty precyzji, dlatego zakres treningu wymaga bieżącego dopasowania do sposobności dziecka.
Sprawdź tutaj: szkola tanca.