Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie lub w trakcie długotrwałego leczenia na prawdę często wymaga dopasowania wielu elementów życia do nowych warunków. Poza działań związanych z polepszeniem sprawności fizycznej znaczenie może posiadać również powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami oraz samodzielnego wykonywania codziennych zadań. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.

Nie tyczy się ona tylko ćwiczeń czy terapii ruchowej, niemniej jednak również edukacji radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.

Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce wiele uzależniony jest od rodzaju problemu zdrowotnego, wieku, aktualnych sposobności a także wsparcia dostępnego w najbliższym sąsiedztwie. W pewnych sytuacjach największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń lub obawy związane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować także rozwijanie umiejętności organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy oraz stopniowego zwiększania aktywności.

Wśród różnych form wsparcia znajdują się również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą określony zamysł zabiegów, wypoczynek oraz sposobność kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę między innymi zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia oraz zakres potrzebnej pomocy. Nie każdy rodzaj terapii będzie bardzo dobry dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze postanowienie celu pobytu i sposobów uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W przypadku osób z bardziej złożonymi problemami zdrowotnymi istotne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń a także indywidualnych założeń.

Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej sugestie. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać inaczej niż w sytuacji innych schorzeń. Istotne mogą być między innymi aktualne wyniki badań, ogólna kondycja organizmu a także zalecenia lekarzy prowadzących. W takich okolicznościach planowanie dalszej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie na prawdę bardzo często wpływa na sporo wycinków życia.

Zobacz także: rehabilitacja społeczna.